Op dinsdag 25 september 2007 werd ik een beetje ziek terwijl we op vakantie waren in Verviers, België. Mijn ouders vonden het maar niks, al dat gehoest en hebben na een lange nacht rond 05:30 uur ’s ochtends besloten om deskundige hulp in te schakelen in de vorm van een bezoek aan de Eerste Hulp van het Academisch Ziekenhuis in Maastricht.

Na onderzocht te zijn door een gewone dokter en een kinderarts, werd ik meteen opgenomen ter observatie. Eenmaal op de kinderafdeling werden er allemaal sensoren op mijn lijfje en aan mijn grote teen geplakt zodat je op de monitor mijn hartslag, mijn zuurstofopname en mijn ademhaling kon volgen.

Ik bleek een virusinfectie te hebben opgelopen die veel slijmvorming veroorzaakte. Daardoor kon ik maar moeizaam ademen.

Gelukkig sloegen de medicijnen goed aan. Papa is nog teruggereden naar België om alle spulletjes op te halen, want veel zin in vakantie hadden we niet meer. Pas op woensdagmiddag om 16:00 uur werd ik uit het ziekenhuis ontslagen en mochten we naar huis. Mijn mama is één nachtje blijven slapen in het ziekenhuis, papa sliep bij José, de vriendin van mijn opa.

Inmiddels ben ik weer helemaal opgeknapt en heb ik geen last van het virus meer!

Mijn dank gaat uit naar alle doktoren en verpleegsters van het AZM, in het bijzonder naar dokter Odette, die vond mij wel lief (en ik haar ook!). Dankzij jullie ben ik weer helemaal beter.